ความเดิมตอนที่แล้ว
ที่จริงเราสองคนน่าจะได้มีความสุข
- เธอ - ใช่
ฉันเอง
ถ้าออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่ ฉันจะสารภาพ
ความเชื่อมโยงระหว่างฉันกับโซเฟีย ทุกอย่างเลย
ไม่ นายอยากใช้กรรมใช่มั้ย นายต้องแบกรับมันไว้
มันเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับเมืองนี้
ตอนที่ฉันชุบชีวิตเธอขึ้นมา
ฉันขอให้คุณเป็นหูเป็นตาในก็อตแธมให้ฉัน
แต่เธอกลับเป็นมากกว่านั้น
- ปล่อยเธอซะ - ไม่นะ
- ฉันจะไม่มีวันไปกับพี่ - ไม่นะ!
คุณฆ่าเธอ!
แล้วทีนี้ เธอจะเอาไปคืนใช่มั้ย
แล้วจะให้ฉันพูดยังไงล่ะ "ฉันขโมยเครื่องประดับคุณไป ขอโทษนะ"
บางทีแค่นั้นก็พอแล้ว
นายคืนให้ทีได้มั้ย
ยังปวดไมเกรนอยู่เหรอ
อย่างกับมีคนเอาอิฐมากระแทกหัว
นายจะหนีไปตอนไหนก็ได้
นายกำลังวางแผนบางอย่าง
บางอย่างที่ยิ่งใหญ่ระเบิดระเบ้อ
พอเราจบเรื่องกันแล้ว โลกข้างนอกนั่นแหละ ที่จะกลายเป็นโรงพยาบาลบ้า
[โรงพยาบาลจิตเวชอาร์แคม]
[มวยปล้ำก็อตแธม]
กลับขึ้นเตียงไป เทตช์
ไม่ต้องพยายามสะกดจิตฉันเลยนะ ฉันไม่ได้ยินที่แกพูดสักคำ
ผมไม่ได้พูดกับคุณ
ผมพูดกับเธอ
ตาเถร! ทอร์ทูก้า ฉันเกือบหัวใจวายตายแน่ะ
เดี๋ยว หูฟังเธอไปไหนล่ะ
ฉันทำถูกต้องมั้ย
ถูกเผง เหมือนบรรเลงเพลงเก่า
ก๊อกๆ ตื่นได้แล้วเจ้าไก่ ได้เวลาปลุกใจไปหยิบเคียวมาหวด
เกรงว่าผมจะต้องการเวลาอีกสักครู่ คุณเทตช์
แม้ครู่เดียวประเดี๋ยวประด๋าว คุณเครนที่รัก
แต่เวลามักโบยบินไปไม่คอยท่า
ได้แล้ว ไม่เหลือสักหยดเดียว
ไปกันเลยมั้ย คุณเทตช์
ให้ไวเลย คุณเครน
ตอนที่ฉันพูดว่า "ผมสามเส้น กับอีกเศษเสี้ยว" หนุ่มๆ
ฉันไม่ได้หมายความว่าผมห้าเส้นพาดผ่าน
คราวหน้าทำให้เร็วกว่านี้นะ
ระวังคำพูดคำจาหน่อย วาเลสก้า
เราไม่ใช่ตัวเบี้ยของนาย ถึงจะได้มาสั่งเอาๆ
ฉันล่ะอยากรู้จริงๆ ว่านาย จะทำยังไงถ้าไม่มีเรา
หนุ่มๆ หนุ่มๆ เราเพิ่งจะร่วมมือกัน อย่าทะเลาะกันเลยน่า
เดี๋ยวเราจะได้มีเวลา ให้หักหลังกันอีกเหลือเฟือเลย
แต่ตอนนี้ ทำตามแผนของเจอโรมไปก่อน และทุกคนจะได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ
โลกมนุษย์ที่สุดสยอง
พายก็อตแธมรสเยี่ยม เปี่ยมนุ่มชุ่มลิ้น
ต้องอย่างนี้สิพวก คิดให้ใหญ่ และพิลึกกึกกือเข้าไว้
แล้วก็กำจัดนังเพี้ยนนี่ไปที เห็นแล้วขนลุก
งานของเธอเสร็จแล้ว ยาหยี ไม่แคล้วต้องลากันที
ยินดีที่ได้ช่วยค่ะ
ค่อยยังชั่วหน่อย
ทีนี้ ไปปล่อยผีบ้าที่เหลือของเรา แล้วเผ่นกันดีกว่า
อยู่นั่นไง อยู่นั่น
หน้าเดิน
[ก็อตแธม]
แน่ใจนะว่าไหวแล้ว ผู้กองกอร์ดอน
ฉันทำได้น่า
เลือกคืนกลับมาทำงาน ได้เหมาะเจาะเหลือเกิน
- หนีออกไปกี่คน - 87
วอร์ดผู้ป่วยพฤติกรรมรุนแรงทั้งวอร์ด
ใช่ เราไล่จับพวกที่บ้าหนักๆ ได้ เกือบหมดแล้ว
พวกที่คิดว่าตัวเองเป็นสิงโตทะเล รึอะไรเทือกนั้น
เอพรัม สโนว์ ฆาตกรฆ่าเด็ก เดดาลัส บอช นักแยกส่วน
อีราสมุส เรย์น นักฆ่าลัทธิ ตัวเอ้ทั้งนั้นที่หนีไป
ผู้คุมที่รอดมาได้คิดว่าเทตช์ เพื่อนเก่าของนายอยู่เบื้องหลัง
ไม่หรอก งานช้างขนาดนี้ บ้าขนาดนี้
เจอโรม วาเลสก้าต้องเป็นคนวางแผน และมันยังไม่จบแน่
มีตำรวจใจหวั่นหลายนายที่นี่คืนนี้
ซึ่งคิดไปในทางเดียวกับนายเป๊ะ
ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่
ทำไมไม่บอกความจริงกับพวกเขาไป
เรื่องโซเฟีย เรื่องพิก เปิดใจคุยมันให้หมด
ฉันปิดปากเงียบอย่างที่นายบอกแล้ว
ดี และฉันจะย้ำอีกครั้ง อย่าได้เผลอพูด
ไปหาพวกเขาแล้วทำตัวเป็น ลูกพี่กอร์ดอน ตำรวจฮีโร่
นั่นคือสิ่งที่พวกเขาต้องการ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องโกหกก็ตาม
- เป็นไงครับผู้กอง - ดีใจที่เจอคุณครับ
ดูสิว่าใครมา ยินดีต้อนรับกลับมาครับ ผู้กอง
- หวัดดีผู้กอง - ดีใจที่เจอนะ หัวหน้า
เอาล่ะ ฟังให้ดี
ถ้าผมรู้ว่าจะต้องกลับมาเจอ หน้าของพวกคุณคืนนี้
ผมนอนอยู่โรงพยาบาลดีกว่า
เจอร์วิส เทตช์ โจนาธาน เครน เจอโรม วาเลสก้า
พวกคลั่งสามคนนี้
คุกคามเมืองของเราด้วยรูปแบบที่ต่างกัน
ตอนนี้พวกเขาหนีไปได้ และคาดว่าคงร่วมมือกัน
พร้อมผู้ป่วยโรคจิตสารพัดชนิดอีกหลายสิบคน
เสาะหาวิธีการทำงาน คนรู้จัก และถิ่นหากินของพวกเขาซะ
คืนนี้ก็อตแธมต้องพึ่งพวกคุณ
ระวังหลังให้กันและกัน แล้วเราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้ ไปได้แล้ว
ครับผม
- ผู้กองกอร์ดอนพูด - จิม จิม จิม จิม
ทำไมไม่ยิ้มเลยล่ะ จิม
เทตช์ ต้องการอะไร
ฉันจะไม่เล่นเกมอะไรทั้งนั้น
ไม่มีเกมคราวนี้ แต่คนเจ็บตัวอาจมี
คนจะโทษนายเป็นแรมปี ถ้าไม่เร็วรี่ ทำตามที่ฉันสั่ง
จะบอกให้นะ เจมส์
หาทางมาที่ถนนวิตต์ตัดถนนเจมส์
ทำซะ! ไม่งั้นฉันจะฆ่าคนให้ดู
เผื่อว่านายจะแคลงใจ
- เป็นกับดักแน่ - เป็นโอกาสที่เราจะจับเขาได้ด้วย
ถ้าเราจับเทตช์ได้ เราจะสาวถึงตัววาเลสก้า
- ฉันจะไปรวบรวมทีม... - ไม่ได้
ทั้งหน่วยกระจายกำลังกัน หาผู้หลบหนีจนคนไม่พอแล้ว
- งั้นก็ไปกัน - แน่ใจนะ
นายบอกว่าคืนนี้ เราต้องระวังหลังให้กันใช่มั้ยล่ะ
ฉันก็ทำตามคำสั่งอยู่นี่ไง ผู้กอง
- ฉันคิดอะไรออกแล้ว - ต้องบอกนักข่าวแล้วสิ
- ถ้าเราถูกสะกดจิตอยู่ล่ะ - อะไรนะ
ฟังฉันหน่อยสิ
เราฟังเสียงเทตช์ทางโทรศัพท์ทั้งคู่
แล้วถ้าเขาสะกดจิตเราให้มาที่นี่ตามลำพังล่ะ
เราคงจะโง่มากว่ามั้ย
แล้วไง เราเป็นไอ้โง่ หรือไม่ก็ ถูกสะกดจิตงั้นสิ มีแต่ตัวเลือกดีๆ
ตอนนั้นนายปลุกขวัญหน่วยได้ดีมากเลย
ขอบใจ นี่ถนนวิตต์ ดับไฟซะ
นี่มันบ้าอะไรเนี่ย
ต้องพาพวกเขาออกมาจากตรงนั้น
ไม่ อย่ายิงนะ พวกเขาโดนสะกดจิต
- พวกเขาโดนสะกดจิต อย่ายิง - ถอยไป!
ไม่เอาน่า พวก ปล่อยสิ เฮ้ย
เตรียมใจไว้อย่าให้ช้า
ผู้กองจิม กอร์ดอนคนกล้า กับลูกกระจ๊อกตกกระป๋องวัยชรา
นายได้ตัวเราแล้ว เทตช์ ปล่อยพวกเขาไปซะ
คุณจำตอนที่ผมมาเมืองนี้ใหม่ๆ ได้มั้ย จิม
เหตุเอะอะมะเทิ่ง
ที่ไม่ได้ต้องการมากไปกว่า การสร้างความปลอดภัย
ให้อลิส น้องสาวสุดที่รักของผม
ทางเลือกครั้งนี้คืออะไร เทตช์
ฉันจะช่วยพวกเขาได้ยังไง บอกมาเลยว่าต้องการอะไร
ที่ผมต้องการ คือได้น้องสาวคืน!
แต่คุณกีดกันผมไม่ให้ช่วยเธอ
คุณทำให้ผมไม่มีทางเลือก!
ฉะนั้น คุณเองก็จะไม่มีทางเลือกเหมือนกัน ไม่ต้องช่วยใครแล้ว
ไม่!
อีกไม่นาน ระฆังจะดังก้อง จิม
และจะต้องมีศพเย็นชืดอีกกี่ราย จิม
เหมือนจิตใจของคุณ จิม
จะมีอีกกี่ชีวิตต้องปลิวหาย ต้องตายจาก
แหลกเป็นซาก เหมือนอลิส ผู้น่าสงสารที่สูญสลาย
ในยามที่เสียงระฆังก็อตแธม ขจรขจายไปสุดขอบ
นายบอกว่าอยากให้ช่วย แต่ไม่ได้บอกว่า...
ต้องเดินดุ่มๆ เข้ามาในกรมตำรวจก็อตแธม
อยากจะชิ่งไปตอนนี้เหรอ
เปล่า ฉันแค่อยากมั่นใจว่า ไม่ได้ติดหนี้เครื่องเพชร
เธอไม่ได้ติดหนี้อะไรทั้งนั้น
ฉันช่วยเธอเอามันกลับมา เพราะฉันอยากช่วย
ไม่มีใครช่วยคนอื่นแบบไม่หวังผลหรอก
ก็ได้ เมื่อจบเรื่องนี้...
จะไม่มีเรื่องราวคั่งค้างระหว่างเราอีก เธอทำได้รึเปล่า
ก็ได้
เอาล่ะ ได้แล้ว แฟ้มไหน
เจอโรม วาเลสก้า จะมีตราประทับ อาร์แคมสีแดงอยู่บนแฟ้ม
วาเลสก้าเหรอ จะเอาอะไรจากไอ้บ้านั่น
เขาหนีออกมาจากอาร์แคมคืนนี้
ใช่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายล่ะ
ช่วยไปหยิบแฟ้มมา ก่อนที่จะมีใครเห็นเราได้มั้ย
ความล้มเหลวด้านความปลอดภัยครั้งใหญ่ที่สุด
ในประวัติศาสตร์อันฉาวโฉ่ ของโรงพยาบาลจิตเวชอาร์แคม
นำไปสู่การประกาศเคอร์ฟิวทั่วทั้งเมือง เนื่องจากอาชญากรตัวร้ายหลายราย
ที่เคยนำหายนะมาสู่ก็อตแธม กระจายออกมาอยู่ตามท้องถนน
ผู้ป่วยหลบหนีได้คร่าชีวิตผู้คน ไปแล้วกว่า 27 ศพ
เมืองนี้กำลังเป็นบ้าไปแล้ว
ปิดไอ้นั่นสักทีได้มั้ย
เราออกไปฆ่าคนได้นะ
ในระหว่างที่พวกตำรวจ กำลังรวบตัวคนบ้าพวกนี้
ฉันนี่แหละจะเป็นบ้า ถ้าเธอไม่ปิดไอ้เสียงเวรนั่นซะ!
ผู้ป่วยหลบหนีพวกนี้มีอันตรายร้ายแรงมาก...
ปวดไมเกรนอีกแล้วเหรอ
แค่ควบคุมสตินิดหน่อยก็หายแล้ว
แล้วมือเธอล่ะ ต้องกินยาอะไรถึงจะหาย
ฉันจะหาทางแก้เอง
ฉันไล่อ่านประวัติศาสตร์โบราณ ไสยศาสตร์ ปรัชญา
อะไรก็ตามที่อาจอ้างถึงราส อัล กูล
ฉันฟังชื่อไอ้สิบแปดมงกุฏนั่นจนเอียนแล้ว
เขาคืนชีพให้ฉัน
เราไม่เคยเจอกันด้วยซ้ำ เขาจะเลือกฉันทำไม...
เธอก็รู้แค่ว่าเขาโกหกเธอ
เขาอาจจะแกล้งบอกว่าเธอตายไปแล้ว
เพราะเธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น
การจดจำมันเจ็บ
อะไรนะ
ไอ้อาการปวดหัวที่ฉันเป็นอยู่
มันเหมือนความทรงจำ พยายามจะหวนคืนเข้ามาในสมองฉัน
แต่พอฉันนึกถึงมัน ก็ปวดแปล๊บขึ้นมาเลย
- เธอต้องปล่อยให้ตัวเองจำได้นะ - มันเจ็บปวดเกินไป
ฟังเธอพูดเข้าสิ งอแงเป็นเด็กๆ ไปได้
อะไรนะ
เธอซ่อนตัวอยู่ในนี้ตั้งหลายสัปดาห์ อ่านหนังสือพวกนั้น
แล้วตอนนี้เธอมาบอกฉันว่าเธอ...
อาจมีคำตอบทั้งหมดอยู่ในหัว
แต่เธอไม่อยากรับรู้ เพราะมันเจ็บปวดเกินไปเนี่ยนะ
เธอไม่รู้หรอกว่าตัวเองพูดอะไรอยู่
ไม่ ฉันไม่รู้ว่าตัวเองพูดกับใครอยู่ต่างหาก
บาร์บาร่าที่ฉันรู้จัก จะไม่ยอมให้อะไรก็ตามที่เธอหวาดกลัว
มาขัดขวางความต้องการ
ไม่ว่าจะตำรวจ จะผู้ร้าย ไม่ว่าจะเลือด หรือความเจ็บปวด
ฉันจำตอนที่ทุกอย่างดับมืดไปได้
มันเกิดแสงวาบเหมือนกระแสไฟฟ้า
แล้วจากนั้น...
ก็ว่างเปล่า
แล้วฉันก็จำได้ว่า...
ฉันจำได้ว่า...
ฉันรู้ ฉันได้ยินแล้ว
โลกและความเหี้ยมโหดของมัน การที่มันปฏิบัติต่อเธออย่างไม่ยุติธรรม
ฉันได้ยินเสียงเธอสาปแช่งมัน
จิตใจของเธอช่างมุ่งร้ายและเปี่ยมชีวา
และมันกลับเป็นสาเหตุ ที่ทุกคนเกลียดเธอ ใช่มั้ย
ใช่
ทุกคนเกลียดฉัน
ฉันไม่รู้ว่าทำไม
ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้น อย่างถ่องแท้เลย บาร์บาร่า
เธอคือหนึ่งเดียวที่ฉันตามหามานาน
และฉันมีของขวัญให้เธอ แต่มันเป็นความลับนะ
เธอจะได้กลายเป็นเศียรมาร
พันธมิตรแห่งเงาจะเป็นข้ารับใช้ให้เธอ
พวกเขาคือกองทัพมือสังหาร
โลกนี้อ่อนแอ บาร์บาร่า
ส่วนเธอนั้นเข้มแข็ง
จงใช้พวกเขา...
เพื่อทำให้โลกใบนี้ กลายเป็นเหมือนเธอยิ่งขึ้น
บาร์บาร่า
ฉันไม่เป็นไร ราสเขาก็แค่...
เข้าใจฉันจริงๆ
ตกลงเธอจำอะไรได้เหรอ
ใช่ มันเป็นสัญญาณเรียกจากตรงนี้
- และพวกเขากำลังมา - ใครล่ะ
พันธมิตรแห่งเงา
โอเค นี่ ทุกคนพูดไปทางเดียวกันหมด
สิ่งสุดท้ายที่พวกเขาจำได้คือกำลังขับรถอยู่
จากนั้นก็มาอยู่ที่นี่ แล้วก็เอกอี้เอ้กเอ้ก
เต้นเป็นไก่กันตรงนั้นที ตรงนี้ที ได้อะไรบ้างมั้ย
กำลังจะเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น และเรามีเวลาจำกัด
นั่นคือตอนที่ "ระฆังจะดังขจรขจาย"
เที่ยงคืนใช่มั้ย ก็เหลืออีกไม่ถึงชั่วโมงแล้ว
แล้วเรื่องเลวร้ายที่จะเกิดขึ้นคืออะไร
ไม่รู้สิ เขาจะสะกดจิตคนเพิ่มมั้ง
- เพื่อทำอะไร - "แหลกเป็นซาก เหมือนอลิสผู้น่าสงสาร"
อลิสน้องสาวเขากระโดดลงไป โดนเสียบ
"ชีวิตต้องปลิวหาย ต้องตายจาก" พวกเขาจะ "แหลกเป็นซาก"
- ไม่นะ - ใช่เลย มาเถอะ
บรูซ เวย์น มาทำอะไรที่นี่
คุณนักสืบฮาร์เปอร์
ผู้กองกอร์ดอนไปไหนครับ ผมอยากเจอเขา
เขาออกไปทำคดีแหกรพ. อาร์แคม เธอต้องการอะไร
ผมต้องการการคุ้มกัน ปีก่อนผมจับตัวเจอโรม วาเลสก้าได้
เห็นชัดๆ เลยว่าเขาหนีออกมาเพื่อแก้แค้นผม
โอเค ฉันว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น
ผมสนิทกับผู้กองกอร์ดอนมากนะครับ
ผมแน่ใจว่าเขาอยากให้คุ้มกันผมอย่างดี
แต่ถ้านี่เป็นเรื่องเงิน...
รีบเก็บเงินไปเลย
เธอต้องการอะไร ข้อหาติดสินบนรึไง
ผม... ผมก็แค่...
ขอโทษครับ ผมก็แค่กลัวมาก
ผมรู้ว่าวาเลสก้าอยากฆ่าผมให้ตาย
- ผมแน่ใจเลย - ใจเย็นๆ นะ เวย์น
ก็ได้ เธออยู่ที่นี่ได้ เธอจะปลอดภัยไร้กังวล
โอเคครับ
เอาล่ะ เวย์น ไปหาที่นั่งให้เธอกัน
รอก่อนนะ เราจะพาคุณลงมา
เทตช์วางกับดักเอาไว้ ถ้าเราเข้าใกล้เกิน พวกเขาจะโดด
แต่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย พวกเขาจะกระโดดตอนเที่ยงคืน
เขาเข้าถึงทุกคนได้ยังไง
แล้วพวกคนขับล่ะ เขาสะกดจิตทุกคนได้ยังไง
มันสำคัญตรงไหนล่ะ เราต้องช่วยคนพวกนี้
เราต้องกางตาข่ายรอบตัวตึก
ตาข่ายคงไม่ได้ผลหรอก ฮาร์วีย์
- เธอรู้จักร้านอาหารนี้มั้ย แซ็กส์น่ะ - ไม่รู้ ทำไมล่ะ
ดูสิ ลุงของวาเลสก้าเป็นเจ้าของ
เขาอาจรู้ว่าเจอโรมจะไปที่ไหน หลังจากหนีออกมา
ก็ยังฟังดูเหมือนเป็นงานของตำรวจอยู่ดี
ฉันมีโอกาสฆ่าเจอโรม ตอนที่เขาจับตัวฉันไป แต่ก็ไม่ได้ฆ่า
ไม่ว่าตอนนี้เขาจะก่อเรื่องอะไร ฉันก็มีส่วนผิดด้วย
มองในแง่หนึ่ง ฉันต้องรับผิดชอบการมีชีวิตอยู่ของเขา
ฉันรอดูเฉยๆ ว่าตำรวจ จะจัดการยังไงไม่ได้หรอก
ฉันต้องจับตัวเขากลับไปอาร์แคม
อะไร
อีโก้นายน่ะสิ บรูซ สูงลิบเลย
ว่าไงนะ
ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะเป็นความผิด หรือความรับผิดชอบของนายนะ
เลิกหลงตัวเองสักที
คนอื่นจะได้พออยู่ด้วยได้
ขอบใจสำหรับคำแนะนำ
แน่ใจนะว่าไม่ต้องให้ฉันช่วยแล้ว
- เราหายกันแล้วนะ - เธอไม่ได้ติดค้างอะไรฉัน เซลิน่า
ไม่เคยเลย
แน่ใจนะว่าคุณไม่ได้ข่าว จากหลานชายคุณเลย คุณทรัมเบิล
ไอ้สัตว์ร้ายนั่นฆ่าน้องสาวผม ถ้าผมเจอมันเมื่อไหร่
ที่คุณจะได้ยินคือเสียงกรีดร้องของมัน
เอาเป็นว่าโทรหาเรา ก่อนที่เรื่องจะไปถึงขั้นนั้นดีกว่า
ให้ตายสิ มีหมากฝรั่งอยู่ใต้โต๊ะเต็มไปหมดเลย
โชคดีนะที่เจ้าตีนแบนพวกนั้น ไม่ชะโงกดูใต้โต๊ะ ลุงแซ็ก
เพราะมันต้องละเมิดข้อบังคับ ด้านสุขอนามัยบ้างแหละน่า
จิม มันเกิดขึ้นทั่วทั้งเมืองเลย
มีหลายพันคนปีนขึ้นไปบนหลังคา และเพิ่มขึ้นทุกๆ นาที
คนขับรถ คนที่นั่งทำงาน ตามท้องถนน ที่บ้าน
เขาเข้าถึงคนพวกนี้ได้ยังไง
วิทยุไง เขาออกอากาศทางวิทยุ
เขาต้องควบคุมสถานีวิทยุสักแห่งแน่
อันไหนล่ะ เราไม่มีเวลา ไปบุกทุกสถานีหรอกนะ
คนขับรถที่จับตัวเราไง
พวกเขาต้องฟังสถานีเดียวกันแน่ๆ
คันนี้เอ็กซ์ทีเจ
ดับเบิลยูวายอีดี
- ดับเบิลยูอีพีวี - คนละสถานีหมดเลย
เขาต้องสั่งให้คนพวกนี้เปลี่ยนคลื่น เราจะได้หาเขาไม่เจอ
มีทางเดียวที่จะรู้ว่าเขาใช้สถานีไหน
นายจะทำอะไร ไม่นะ ไม่ๆ ฮาร์วีย์
ฮาร์วีย์ ฮาร์วีย์ เฮ้ย ฮาร์วีย์
- นี่! - ดับเบิลยูวายอีดี ปลอดภัย
- ฮาร์วีย์ อย่านะ ให้ฉันไป... - เคพีไอแอล
เพลงประกอบโฆษณาทิชชูที่ฉันชอบสุดๆ
ฉันเคยสกัดการสะกดจิตของเทตช์ได้ และฉันจะทำได้อีก
เอ็กซ์ดีเอ็นเจ
- เพลงนี้โคตรเกลียด - ไม่เอาน่า
เย็นชืด
ร้อนโคตร
อุ่นพอดี
ลุงทำอาหารได้อร่อยเหาะเสมอเลย
ผมจำได้ตอนที่อยู่คณะละครสัตว์ เราเคยท้ากัน
ให้ย่องเข้าไปในรถทำครัวของลุง เพื่อขโมยคุกกี้สักชิ้นสองชิ้น
นั่นทำให้ผมนึกถึง อาหารจานโปรดรสมือลุงขึ้นมาเลย
จำครั้งนั้นได้มั้ย
ที่ลุงจับได้ว่าผมแอบจิ๊กคุกกี้สนิกเกอร์ดูเดิล
ซุปที่ลุงทำวันนั้น อร่อยเลิศอย่าบอกใคร
ใส่ส่วนผสมพิเศษอะไรนะ
อ๋อใช่ มือของผมไง
มือข้างที่ลุงจุ่มลงไปในหม้อซุปไก่เดือดๆ
กลิ่นของมัน ช่างทำให้...
น้ำลายสอ
- เกือบจะอร่อยเท่าจานนี้เลย - เรื่องเล่าสนุกดีนะ หลานชาย
แต่แกไม่สงสัยเรื่องซุปเลยเหรอ
- อย่าบอกนะว่าใส่ยาพิษ - เปล่าเลย
ลุงทำผมใจหายไปแป๊บนึงเลยนะ
ฉันเสิร์ฟซุปไว้สามถ้วย ไอ้หลานชาย
จะได้มีพอให้แขกของฉันทุกคน
แกจำลังก์เฮดที่เคยเป็นจอมพลัง ในคณะละครสัตว์ได้มั้ยล่ะ
ทันทีที่ฉันรู้ว่าแกหนีออกมา ฉันก็รู้ว่าแกต้องมาที่นี่แน่
ฉันก็เลยเชิญลังก์เพื่อนเก่ามากินข้าวด้วย
ซุป "อุ่นพอดี" น่ะของเขา ซุป "เย็นชืด" น่ะของฉัน
ฉันชอบกินซุปเย็นกัซปาโชมาตลอด
ส่วน "ร้อนโคตร" น่ะของแก ไอ้หลานชาย
ฉันแค่บอกว่าจะมี กองทัพมือสังหารระดับโลก...
ที่เราไม่รู้จักด้วยเหรอ
- พวกเขาจะมาที่นี่เหรอ - มาหาฉัน พวกเขาจะมาหาฉัน
บ้าแล้ว บาร์บ งั้นเราก็น่าจะเตรียมตัว รับมือพวกนั้นไม่ใช่เหรอ
อ๋อ ฉันพร้อมแล้ว ทันทีที่พวกเขาอยากปรากฏตัวออกมา
อะไรนะ
เลิกซ่อนตัวได้แล้ว
ฉันรู้ว่าพวกคุณอยู่ที่นี่
เรามาที่นี่เพื่อเศียรมาร
เขาอยู่ที่ไหน
"เธอ" อยู่ที่นี่แล้ว
- ฮาร์วีย์! - ดับเบิลยูซีพีซี
ได้เวลาปีนยอดตึกทุกหลังแล้ว
- เมื่อระฆังตีบอกเวลาเที่ยงคืน... - จิม ดับเบิลยูซีพีซี
หยุดฟังได้แล้ว
นั่นคือคำสั่ง ได้ยินมั้ย
หยุดฟังเดี๋ยวนี้
- ดับเบิลยูซีพีซี - เปลี่ยนสถานี
เร็วสิ ฮาร์วีย์ เปลี่ยนสถานี
โทษที เพื่อน ฉันมีเรื่องต้องไปทำ
ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ตำรวจเร่งรุดไปที่นาฬิกา
ยามมันบอกเวลาเที่ยงคืน
เขาจะร่วงสู่พื้น ให้ตำรวจต้องกล้ำกลืนจำนน
- ก็อตแธม เซ็นทรัล - ฮาร์เปอร์ นี่กอร์ดอนเอง
ผู้กอง ที่นี่วุ่นวายมาก มีตำรวจเจ็ดนายเตรียมพร้อมกระโดดตึก
ฉันได้รับสายเข้าจากทุกที่เลย
เทตช์น่ะ เขาถ่ายทอดเสียงตัวเอง จากสถานีดับเบิลยูซีพีซี
- โอเค ฉันจะให้หน่วยไปที่นั่น - ไม่ได้ ผมอยากให้รถตำรวจทุกคันอยู่บนถนน
เตรียมจูนเข้าคลื่นฉุกเฉินจี 911
ส่งทีมวิทยุออกไปตามถนนให้มากที่สุด
แล้วจะทำยังไงต่อ
รอฟังสัญญาณจากผม
เดี๋ยว เดี๋ยวๆ ไม่ อย่านะ
เอ้า หลานชาย ชิมซุปหนึ่งในสามถ้วยของฉันหน่อย
ไม่ ไม่เอาๆ
น้องสาวฉันคิดผิดที่เก็บแกไว้
เธอน่าจะยัดแกใส่กระสอบรวมกับก้อนหิน
แล้วถ่วงน้ำไปซะเลย
ทำให้ไอ้โรคจิตนี่พ้นทุกข์ไปซะ
- คุณทำบ้าอะไรอยู่ - ออกไปซะ ไอ้หนู
ไม่
ฟังนะ ไอ้หนู ฉันก็ชอบพลเมืองดีอยู่หรอก
แต่นี่คือเจอโรม วาเลสก้า
ไอ้โรคจิตที่เพิ่งหลุดออกมา จากอาร์แคมคืนนี้
และเรากำลังจัดการกับมัน อย่างที่มันสมควรโดน
ไม่มีใครสมควรโดนอะไรแบบนั้น
- บอกเขาสิ... - หุบปาก
หยุดนะ
แจ้งตำรวจ แล้วพวนั้นจะมาจับตัวเขา
ให้ตายสิ ปล่อยมันไป
แล้วกำจัดเด็กนั่นซะ
ดูสิว่าเราทำอะไรหล่น
รื้อฟื้นความหลังกันพอแล้ว ลุงแซ็ก
บอกสิ่งที่ฉันอยากรู้มา ลุงรู้ว่าฉันมาที่นี่ทำไม
ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น
แย่หน่อยที่ซุปเราหมดแล้ว อยากรู้จังว่ามีอะไรในเมนูอีกบ้าง
เธอมีเครื่องหมายของเศียรมาร
- ราสเลือกเธอ - เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร
มันแปลว่าฉันเป็นเจ้านายใหม่พวกคุณไง
คิดว่ามีแค่นั้นเหรอ
ราสไม่ได้อธิบายทุกอย่างนี่
ดูสิว่าเขาทิ้งเราไว้กับเรื่องยุ่งแค่ไหน
เธอมีเครื่องหมายของเศียรมาร
แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนใดได้รับอนุญาต ให้นำทัพพันธมิตรแห่งเงา
ขอโทษ เมื่อกี้ว่าไงนะ
ผู้หญิงมีหน้าที่รในพันธมิตรได้ แต่ต้องไม่ขึ้นเป็นผู้นำ
นั่นไม่ใช่กฎ ก็แค่ประเพณีงี่เง่า
ราสเลือกเธอ
เราต้องให้เกียรติการตัดสินใจเขา
นั่นก็ถูกต้อง
ตราบใดที่เธอเป็นเศียรมาร ลีกต้องติดตามเธอ
ทีนี้ค่อยคุยกันรู้เรื่องหน่อย
ดังนั้น ฉันคงต้องตัดเศียรมาร ออกจากตัวเธอก่อน
มีใครอยากลองของอีกมั้ย
เครื่องบินมาแล้ว
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ๆ ฉันจะบอก ฉันจะบอก
เธออยู่ที่เซนต์อิกเนเซียส โรงเรียนชื่อเซนต์อิกเนเซียส
อ้อเหรอ ลืมแล้ว จดให้หน่อย
ขอบใจ ดีใจที่ได้มารื้อฟื้นความหลัง ลุงแซ็ก
ลุงทำให้ฉันนึกถึงการดิ้นรน อย่างไร้ความสามารถสมัยเด็กจริงๆ
ไว้เจอกันนะ อ้อ ถ้าลุงยังอยู่น่ะ
พ่อเศรษฐีน้อยบรูซ เวย์น พระผู้ช่วยให้รอดของฉัน
แหม ไม่คิดไม่ฝันเลยนะเนี่ย
รู้มั้ย กับลุงแซ็กน่ะ ฉันโดนทุบตีไม่หยุดไม่หย่อนเลย
เกิดขึ้นซ้ำๆ ซากๆ แถมไม่เคยมีใครยื่นมือเข้าช่วย
สักครั้ง
มันก็เลยทำให้ฉันสงสัยนะว่า
นายเป็นบ้าอะไรของนายวะ
สิ่งที่จะตลกกว่าการที่นายช่วยชีวิตฉัน
ก็คือถ้าฉันช่วยชีวิตนาย
อย่านะ!
ไม่ เดี๋ยวก่อน
เรื่องที่จะตลกกว่า
ก็คือถ้านายถูกคนที่ทำร้ายฉัน บีบคอนายจนตาย
ใช่ๆ เอาแบบนั้นดีกว่า ใช่ๆ เชิญนายทำต่อตามสบาย
[ดับเบิลยูซีพีซี]
เกือบถึงชั่วโมงต้องมนต์แล้ว ชาวก็อตแธม
ได้เวลาปีนขึ้นสู่ยอดตึกทุกหลัง
เมื่อระฆังตีบอกเวลาเที่ยงคืน จงโดดลงสู่พื้น!
ตายไม่ต้องฟื้น! ลื่นจากยอดตึก ให้หัวปักลึกลงดิน
หุบปากซะ เทตช์
นี่ผู้กองกอร์ดอนจากกรมตำรวจก็อตแธม
- ได้ยินผมมั้ย - ได้ยินค่ะ
ทุกคนได้ยินคุณจากทั่วทั้งเมือง
เอาละ เทตช์ นายต้องบอกคนพวกนั้น
ให้ถอยออกมาจากขอบตึก ห้ามตุกติก
ถ้านายพูดนอกเหนือจากนั้น ฉันจะยิงนายให้เละ
จนกว่าจะทำตามที่ฉันบอก
ฉันก็อยากทำตามที่คุณสั่งนะ จิม
แต่น่าเสียดาย ผมวางมือไปแล้ว แบบนิ่มๆ
มืองั้นเหรอ
ผมหยุดพวกเขาไม่ได้
ถ้ามีใครบอกให้พวกเขา ช่วยชีวิตตัวเอง พวกเขาจะกระโดด
แต่ถ้าคุณอยากจะลองก็เชิญโลด จิม
ทำตามเสียงต่อไปที่พวกคุณได้ยิน
อยากบอกอะไรพวกเขาก็เชิญ
เพราะเมื่อถึงเวลาที่ระฆังดังก็สายเกิน
ความใจดำของคุณทำให้อลิส น้องสาวสุดที่รักของผมต้องตาย จิม
ถ้าลองของ พวกเขาก็ตาย หากนิ่งดูดาย พวกเขาก็ตายอยู่ดี
ผู้กอง
ผู้กอง เราจะทำยังไงกันดี เราจะช่วยพวกเขาได้ยังไง
ฉันยืนดูได้ทั้งคืนเลยนะ บรูซ
วางมือซะ พี่เบิ้ม
ยังไม่อยากให้ฉันช่วยอยู่เหมั้ยรูซ
เซลิน่า
"เซลิน่า" เหรอ แหม ชื่อเพราะพริ้งซะจริง
- เซลิน่า - ไม่ๆ อย่าๆ
เธอไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้นหรอก
- ตอบผิดแล้ว ไอ้โรคจิต - ตลกดีนะ เพราะ...
โอเค เอาล่ะ ไว้เจอกันนะ พวกหนูๆ
ลาล่ะเด้อ
นายน่าจะปล่อยให้ฉันยิงเขา
ป่านนี้คงจบเรื่องไปแล้ว
เซลิน่า ฉันบอกแล้วว่า ฉันต้องรับผิดชอบเรื่องเขา
ฉันปล่อยให้เขาโดนยิงไม่ได้ เซลิน่า ไม่ได้
ฉันจะไม่รับผิดชอบเรื่องวุ่นๆ นี่หรอกนะ
เพราะงั้นเราออกจากที่นี่ ก่อนที่ตำรวจจะโผล่มาดีกว่า
มาสิ
มันยังไม่จบ
ก็ตามใจนายแล้วกัน
แค่อย่า...
รับผิดชอบเรื่องต่างๆมาก เสียจนพาตัวเองไปตาย
แฟนที่ม่องเท่งไปแล้วของเธอ ทิ้งมรดกสุดเจ็บไว้เลยนี่
ไม่หรอก ราสเลือกฉันอย่างมีเหตุผล ฉันรู้ดี
พวกคุณอ่อนแอ พวกคุณทุกคนโคตรจะอ่อนแอ
อย่างนี้นี่เอง
เพราะแบบนี้ราสจึงเลือกฉัน
เพราะเขารู้ว่าฉันจะมองเห็น ว่าพวกคุณน่าเวทนาแค่ไหน
กลัวการเปลี่ยนแปลง กลัวการรับคำสั่งจากผู้หญิง
จงฟังให้ดี ฉันคือเศียรมาร
ฉะนั้น ไอ้ลูกหมาอย่างพวกแก ควรก้มหัวเคารพฉันกันได้แล้ว!
ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ยั้งมือ
คุณพูดถูก พวกนี้อ่อนแอ
และภารกิจของพันธมิตรแห่งเงา คือการคัดกรองความอ่อนแอ
พวกมันไม่เหมาะสมและต้องตาย
แต่เหล่านารีแห่งพันธมิตรพร้อมรับคำสั่งคุณ
คนมันพร่องลงไป จนเรียกพันธมิตรไม่ได้แล้วมั้ง
พวกเราคือหัวหอก บาร์บาร่า
จะมีคนนับร้อยติดตามคุณ
นี่มันอะไรกัน
เธอไม่รู้ว่าพวกเขาคาดหวังอะไรจากเธอ
พวกเขาเป็นของฉัน ทาบิธา และฉันจะคว้าเอาไว้
บอกเรื่องที่ฉันต้องรู้มา
ผู้กอง เราจะทำยังไงกันดี
ผมช่วยพวกคุณไม่ได้
จงช่วยกันและกัน
ช่วยกันและกัน ช่วยกันและกัน
มันได้ผล
มันได้ผล พวกเขาถอยออกมาแล้ว
ผมจับไว้แล้วๆ
เห็นว่าเทตช์ไม่ยอมบอก เรื่องแผนของวาเลสก้า
ไม่พูดอะไรเลยตลอดเวลา ที่ทีมแพทย์ฉุกเฉินทำแผลให้เขา
แต่ยังไงก็รวบตัวผู้ป่วยหลบหนีได้ 40 ราย
และอีกหลายคนที่ได้เอาเท้า เหยียบพื้นอย่างปลอดภัย
- ต้องดื่มฉลองหน่อย - ฉันไม่ได้เก็บอะไรไว้ใกล้มือเลย
กระรอกจะซ่อนถั่วไว้เผื่อหน้าหนาว
ส่วนฉันซ่อนนี่ไว้จิบทุกฤดูยาวๆ
ฉันไม่เหมาะจะอยู่ที่นี่ ไม่สมควรได้นั่งอยู่ในนี้
ในห้องทำงานนี้ ในอาคารหลังนี้
ตามหลักแล้ว ฉันควรอยู่ในคุก
เรื่องนั้นฉันไม่เถียง
แต่ถ้านายอยู่ในคุก นั่งอมทุกข์ไปเรื่อย
คนหลายพันคนที่นายช่วยไว้คืนนี้จะเป็นยังไง
ฉันจะเป็นยังไง
สิ่งที่นายทำคืนนี้คือวีรบุรุษ
นายจะทำสิ่งที่ฉันทำก็ได้ ใครๆ ก็ทำได้
นายรู้มั้ยว่าฉันคิดอะไรอยู่ ตอนที่โดดขึ้นรถ...
แล้วหมุนเปลี่ยนคลื่นไปเรื่อย
ฉันคิดว่า "ฉันทำเรื่องบ้าบอนี่ได้
"เพราะถ้ามีอะไรผิดพลาด จิม กอร์ดอนจะต้องช่วยฉัน"
แล้งก็อย่างที่รู้
ตัวตนของฉัน
สิ่งที่ฉันพูดมาตลอดว่าฉันเชื่อมั่น ตอนนี้มันเหมือนคำลวงไปแล้ว ฮาร์วีย์
การอยู่กับข้อเสียของตัวเองมันยาก
เพราะงั้นถึงต้องมีเหล้าไง
ฉันเคยตัดสินนายมาก่อน ตัดสินอยู่นาน
ฉันไม่น่าทำแบบนั้นเลย
สิ่งที่นายรู้เกี่ยวกับฉัน จิม มันเป็นแค่น้ำจิ้มเท่านั้น
ที่นี่ไม่มีฮีโร่หรอกนะ
ไม่มีฮีโร่
ว่าไง
เด็กเวย์นโทรมาในสายสาม เห็นว่าเรื่องวาเลสก้า
- บรูซ ปลอดภัยรึเปล่า - คืนนี้ผมพบเจอโรม วาเลสก้า
- เขาฆ่าลุงตัวเอง - อะไรนะ
เขามาถามเรื่องโรงเรียน ชื่อเซนต์อิกเนเซียส
- ทำไม - ผมกำลังจะไปหาคำตอบ
ไม่ได้ ไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน รออยู่ที่นั่นก่อน
วาเลสก้าเป็นปัญหาของผม ไม่น้อยไปกว่าทุกคน
- ผมจะตามล่าเขา - ให้ตายเถอะ บรูซ
อย่าไปยุ่งกับไอ้บ้านั่นนะ
ไว้เจอกันที่เซนต์อิกเนเซียสนะ จิม
- ไว้ค่อยไปสวดผมที่นั่นแล้วกัน - บรูซ...
เด็กนั่นมีเรื่องอีกแล้วเหรอ
ใหญ่เกินกว่าที่เขาจะรับมือด้วย ไปกันเถอะ
ชอบชุดใหม่ของฉันมั้ย
อ๋อ พูดไม่ออกเลยล่ะสิ ฉันรู้
คุณดูกลัวๆ นะ คุณเทตช์
แย่สุดๆ เลย คุณเครนที่รัก
แต่ขอบอกว่าแสนสุขี ที่หลอกหนุ่มน้อย จิมมี่ได้สำเร็จตามแผน
จ้าๆ นายทำได้ดีมาก ที่ทำให้เจ้ากอร์ดอนวิ่งจนหัวหมุน
ระหว่างที่เครนไปเอาแก๊สหวาดกลัว ของเขา และฉันไปหาข้อมูล
ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของฉัน
แต่... เราอย่าพูดมากให้เสียเวลาเลย ท่านสุภาพบุรุษ
เรามีปลาต้องจับลงกระทะ
และ "ปลา" ที่ว่าก็คือใบหน้า
ไม่ก็เท้า
อะไรก็ได้ทีโดนไฟแล้วสนุก
รัดเข็มขัดซะ
ออกเดินทางได้!
โอ้ พี่มาแล้วจ้ะ
บทบรรยายโดยวอร์เนอร์ บราเธอร์ส สตูดิโอ